Przewodnicząca:
prof. dr hab. Zenon Piech

Zastępca:
prof. dr hab. Maria KOCZERSKA (Uniwersytet Warszawski)

Sekretarz:
dr Aleksandra JAWORSKA (Uniwersytet M. Curie-Skłodowskiej)

Członkowie:
prof. dr hab. Kazimierz BOBOWSKI (Uniwersytet Zielonogórski)
prof. dr hab. Tomasz JASIŃSKI (Uniwersytet im. A. Mickiewicza)
prof. dr hab. Jan PAKULSKI (Uniwersytet M. Kopernika)
dr hab. Zenon PIECH (Uniwersytet Jagielloński)
prof. dr hab. Andrzej RACHUBA (Instytut Historii PAN)
prof. dr hab. Krzysztof SKUPIEŃSKI (Uniwersytet M. Curie-Skłodowskiej)
prof. dr hab. Alicja SZYMCZAK (Uniwersytet Łódzki)
prof. dr hab. Błażej ŚLIWIŃSKI (Uniwersytet Gdański)
dr Hubert WAJS (Archiwum Główne Akt Dawnych)
prof. dr hab. Henryk WĄSOWICZ (Katolicki Uniwersytet Lubelski)
prof. dr hab. Rościsław ŻERELIK (Uniwersytet Wrocławski)

 

Zespół Nauk Pomocniczych Historii i Edytorstwa

Zgodnie z ustaleniami podjętymi na zebraniach Zespołu w latach 2014 – 2015, zebrania Zespołu będą miały charakter jedno lub dwudniowych konferencji tematycznych odbywających się raz do roku. Rezygnujemy z zebrań z pojedynczymi referatami, gdyż z racji obciążeń naukowych i dydaktycznych potencjalnych   uczestników zebrań, trudno byłoby zapewnić zadowalającą frekwencję.

   9 marca br. odbędzie się pierwsza z cyklu planowanych konferencji podzielona na dwie części. Drugą część planujemy na pierwszą połowę 2019 roku. Przewidujemy, że druga część konferencji będzie dwudniowa. Celem obydwu konferencji będzie ukazanie nowej perspektyw nauk pomocniczych historii. W poszczególnych referatach autorzy zaprezentują nowe możliwości badań w zakresie poszczególnych nauk pomocniczych historii,.  Ważną częścią konferencji będzie dyskusja na temat współczesnego statusu nauk pomocniczych historii w Polsce i zagranicą. Przewidujemy, że referaty wygłoszone na obydwu częściach konferencji obejmą większość nauk pomocniczych historii i będą oparte na kwerendach niewykorzystywanych dotychczas materiałów źródłowych. Konferencję powyższą traktujemy jako uzupełnienie i kontynuację problematyki podjętej dokładnie przed ćwierćwieczem na konferencji Tradycje i perspektywy nauk pomocniczych historii w Polsce (Kraków 1993, druk Kraków 1995).